ബൈബിളിലെ നേർക്കാഴ്ചകൾ.
യാക്കോബിന്റെ പുത്രന്മാരായ അബ്രഹാമിന്റെ സന്തതികൾ, ക്ഷാമ കാലഘട്ടത്തിൽ, ഈജിപ്തിലേക്ക് കുടിയേറി അവിടെ ഏകദേശം 400 വർഷത്തോളം താമസിച്ചു. തുടക്കത്തിൽ, ഹോശെൻ ദേശത്ത് അവർ സ്വതന്ത്രതോടെയും സമാധാനതോടെയും ഉള്ള ജീവിതം ഉണ്ടായിരു ന്നുവെങ്കിലും, കാലം കടന്നു പോയപ്പോൾ, അവർ വലിയൊരു ജനവിഭാവമായി രൂപപ്പെടുകയും രാജസിംഹാസനത്തിലെ മാറ്റത്തോടൊപ്പം അവരുടെ നിലയിലും മാറ്റം വരികയും ചെയ്തു.
പുതുതായി അധികാരത്തിൽ എത്തിയ ഫറവോൻ, ഇസ്രായേൽമക്കളുടെ വളർച്ചയെ ഭീഷണിയായി കാണുകയും, അവർ രാജ്യത്തിൽ ആധിപത്യം ഉറപ്പിച്ചേക്കുമെന്ന ഭയത്തിൽ അവരെ കടുത്ത അടിമപ്പണിയിലേക്ക് തള്ളിയിടുകയും ചെയ്തു. അതോടെയാണ് ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ ദാരുണമായ ദുരിതകാലം ആരംഭിച്ചത്.
ഇസ്രായേൽമക്കളുടെ നിലവിളി ദൈവത്തിന്റെ കാതിൽ എത്തി. സൈന്യങ്ങളുടെ ദൈവമായ യഹോവ, തന്റെ ദാസനായ മോശയെ മുഖാന്തിരം ഈ ദാസ്യപീഢയിൽ നിന്ന് തന്റെ ജനത്തെ മോചിപ്പിക്കുവാൻ തയ്യാറായി. ഇതിലൂടെ പുരാതന ചരിത്രത്തിൽ തന്നെ അതുല്യമായ ഒരു മോചനയാത്രയ്ക്ക് തുടക്കം കുറിച്ചു.
മോശയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ഇസ്രായേൽമക്കൾ ഈജിപ്തിലെ അടിമത്തത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരായി. ഫറവോനുമായി നേരിട്ടുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ഇടപെടലുകൾ, പത്ത് മഹാമാരികളായി പ്രകടമായി, ഒടുവിൽ ഫറവോൻ ഇസ്രായേൽമക്കളെ വിട്ടയക്കാൻ നിർബന്ധിതനായി. ഈ പുറപ്പാട് ചരിത്രപരമായതിലും ആത്മീയപരമായതിലും സാമൂഹികപരമായതിലും അപൂർവമായ സംഭവമായി മാറി.
ഇത് വെറും ഭൗതിക മോചനമല്ല, മറിച്ചും ഒരു ജനതയുടെ ആത്മീയ ഉണര്വ്വിന്റെയും മതപരമായ തിരിച്ചറിയലിന്റെയും തുടക്കമായിരുന്നു. സിനായ് മലയിൽ ദൈവം ഇസ്രായേൽമക്കൾക്ക് നൽകി നൽകിയ നിയമങ്ങൾ, അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ ദിശയും ദൈവപൂർണ്ണതയുമുള്ള പുതിയ അദ്ധ്യായത്തിനാണ് തുടക്കം കുറിച്ചത്.
ഇന്നത്തെ സാമൂഹിക, രാഷ്ട്രീയ, ആത്മീയ സാഹചര്യങ്ങളിൽ പോലും ഈ ചരിത്രസംഭവം അതിന്റെ പ്രസക്തി നിലനിർത്തുന്നു. മനുഷ്യാവകാശങ്ങൾ, നീതി, സമത്വം, ധാർമ്മികത എന്നീ മൂല്യങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഒരു സമൂഹം ദൈവികമായ ഇടപെടലിലൂടെ എങ്ങനെ പുനർനിർമ്മിക്കപ്പെടാം എന്നതിന്റെ ശക്തമായ ഉദാഹരണമായാണ് ഈ മോചനചരിത്രം നിലകൊള്ളുന്നത്.