ലണ്ടനിൽ നടന്ന കുടിയേറ്റ വിരുദ്ധ റാലി നമ്മെ എന്ത് ഓർമപ്പെടുത്തുന്നു?
ലോകത്തെമ്പാടും രാഷ്ട്രീയ സംവേദനം ഭിന്നിപ്പിന്റെ രാഷ്ട്രീയത്തിലേക്ക് വഴുതി മാറിക്കൊ ണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ കാലത്ത്, ലണ്ടനിൽ കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച നടന്ന കുടിയേറ്റ വിരുദ്ധ റാലി, സാമൂഹിക പ്രതിനിധാനത്തിന്റെ അഭാവം എത്രത്തോളം ഗഹനമായോ അത്രത്തോളമായി മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്നു. ഭൂമിയിലെ വലിയ മഹാനഗരങ്ങളിൽ പോലും ഇന്ന് പൊതുജനങ്ങളുടെ ശബ്ദം രാഷ്ട്രീയ സംവിധാനങ്ങളിൽ പ്രതിഫലിക്കാത്ത അവസ്ഥയാണ് നിലനിൽക്കുന്നു എന്നത് രാഷ്ട്രീയ ശാസ്ത്രം മാത്രമല്ല, സമൂഹശാസ്ത്രവും ആയി മാറിയിരിക്കുന്നു.
രാഷ്ട്രീയത്തോട് അഭിമുഖീകരിക്കേണ്ടത് എങ്ങനെ?
“പ്രതിനിധാന ക്ഷയം” — നമ്മുടെ കാലഘട്ടത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ രാഷ്ട്രീയ വെല്ലുവിളികളിലൊന്നായി മാറുകയാണ്. പാർട്ടികളുടെയും രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെയും മുന്നിൽ ജനങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ ആശങ്കകൾ, പ്രവാസി ജീവിതം, തൊഴിൽ സുരക്ഷ, ആരോഗ്യവ്യവസ്ഥ, വിദ്യാഭ്യാസ സൗകര്യങ്ങൾ മുതലായവ കാണാതായിരിക്കുന്നു. ഇതിന്റെ മറുവശത്താണ് പോപ്പുലിസത്തിന്റെ കുതിപ്പും വിദ്വേഷ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ വളർച്ചയും.
ജനാധിപത്യത്തിന്റെ നൈസർഗിക ഉദാത്തതയെ വീണ്ടും കണ്ടെത്തുക
അടിസ്ഥാന തലത്തിൽ തന്നെ രാഷ്ട്രീയം പുനരവതരിപ്പിക്കേണ്ടത് ഇന്ന് അനിവാര്യമായി മാറിയിരിക്കുന്നു.
• പൗരപങ്കാളിത്തം ഉറപ്പുവരുത്തുന്ന അടിത്തറകളുടെ രൂപീകരണം സമവായ വേദികളിലൂടെ നടക്കണം.
• പ്രാദേശിക യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ പ്രതിഫലിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ പ്രതിനിധികൾ മാത്രം രാഷ്ട്രീയത്തെ അതിജീവിക്കാനാകും.
• പൗരവിദ്യാഭ്യാസം സ്കൂൾ തലത്തിൽ നിന്ന്, വിദ്യാഭ്യാസ സംവേദനത്തിന്റെ ഭാഗമാകണം.
പോപ്പുലിസം: പൊതു മനസ്സിനെ കൈവശപ്പെടുത്തുന്ന ധ്രുവീകരണം
“ഞങ്ങൾ നിങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കുന്നു” എന്ന ലളിതവാക്കുകൾക്കപ്പുറം പോപ്പുലിസ്റ്റ് നേതാക്കൾ ഇന്നത്തെ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ തങ്ങളുടേത് മാത്രമാണ് യാഥാർത്ഥ്യം എന്ന വിലാപം ഉയർത്തുന്നു. എന്നാൽ, ഇവയ്ക്ക് തിരുത്തൽ ഇല്ലെങ്കിൽ, സമൂഹം ഒരു നിരാശയുടെ രാഷ്ട്രീയത്തിലേക്ക് ഒഴുകും.
ഇത് തടയാൻ വേണ്ടത്:
• തൊഴിൽ, ആരോഗ്യം, വിദ്യാഭ്യാസം തുടങ്ങിയ യഥാർത്ഥ വിഷയങ്ങളിൽ അധിഷ്ഠിതമായ തത്വചിന്താപരമായ സംവാദങ്ങൾ.
ടൗൺ ഹാൾ, ഓപ്പൺ ഫോറം, പോലുള്ള ഉത്തരവാദിത്വ പ്ലാറ്റ്ഫോമുകൾ, മാധ്യമ ചട്ടക്കൂടിന്റെ പുനരാലോചന,
വിദ്വേഷ പ്രചാരണങ്ങൾ സോഷ്യൽ മീഡിയയുടെ വളർച്ചയെ പിന്തുടർന്ന് കൂടുതൽ അപകടകരമായ രീതിയിൽ സമൂഹത്തെ വിഭജിക്കുന്നു. മതം, ജാതി, ദേശീയത എന്നിവയിൽ നിന്ന് “നാം-അവർ” എന്ന വിവേചനമാർന്ന ഭാഷകൾ, ന്യൂനപക്ഷങ്ങളെ ദൃശ്യപരമായി അപ്രത്യക്ഷമാക്കുന്നു.
പരിഹാര വഴികൾ:
• ഡിജിറ്റൽ സാക്ഷരതയുടെ ശക്തമായ പ്രചാരം.
• മാധ്യമങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്വവത്ക്കരണം — തെറ്റായ വിവരങ്ങൾ തിരിച്ചറിയാനുള്ള മതിയായ മാർഗരേഖകൾ.
• വാക്കുസ്വാതന്ത്ര്യത്തേയും ഉത്തരവാദിത്തത്തേയും തമ്മിൽ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്ന ചട്ടക്കൂട്.
ബൗദ്ധികതയുടെ ക്ഷയവും സാംസ്കാരിക വിചിന്തനത്തിന്റെ അഭാവവും
സമൂഹം ധ്രുവീകരിക്കപ്പെട്ടേക്കുമ്പോൾ, ബൗദ്ധിക സംഭാഷണങ്ങളും സാഹിത്യ-കലാരൂപങ്ങളും സമ്പൂർണമായി സാമൂഹിക സ്പന്ദനത്തിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കുന്ന സാഹചര്യമുണ്ടാകുന്നു. പൗരത്വബോധം അതിന്റെ ഗൗരവത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു കൊണ്ടുവരേണ്ടതുണ്ട്.
• പൗര വിദ്യാഭ്യാസം ശാസ്ത്രീയമായി പുനസംഘടിപ്പിക്കപ്പെടണം.
• തത്വചിന്തകളും രാഷ്ട്രീയ സംവേദനങ്ങളും സമകാലീന ജീവിതത്തിൽ ലയിക്കണം.
• അധ്യാപകരും എഴുത്തുകാരും കലാകാരന്മാരും പൊതുസംവാദത്തിൽ ഇടപെടേണ്ടതിന്റെ അത്യാവശ്യത മനസ്സിലാക്കണം.
ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ ദിശാസൂചന: പുതിയ തലമുറയെ ചേർക്കാതെ മുന്നോട്ട് പോകരുത്
ഇടതുപക്ഷ പാർട്ടികൾ പലതും ഇപ്പോഴും പഴയ മോഡലുകളിൽ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുമ്പോൾ, നവതര ലോകത്തിന്റെ ഭാഷയും ഭാഷ്യവും അടിയന്തരമായി ഉൾക്കൊള്ളേണ്ടതാണ്. യുവജനങ്ങളുടെ പങ്കാളിത്തം, സ്ത്രീശക്തികരണം, ന്യൂനപക്ഷങ്ങളുടെ സ്വരങ്ങൾ — എല്ലാം ചേർന്ന് പുതിയ രാഷ്ട്രീയ സംവേദനത്തെ രൂപപ്പെടുത്തുകയാണ് ഇന്നിന്റെ ചാലഞ്ച്.
യുവതലമുറയെ രാഷ്ട്രീയരംഗത്ത് ആക്റ്റീവ് ആക്കേണ്ടത് പാർട്ടികളുടെ ഉത്തരവാദിത്വമാണ്. പാഠപുസ്തക ചരിത്രത്തെ വീണ്ടും വിശകലനം ചെയ്യണം — ഫാസിസം, വർഗീയത, സാമ്രാജ്യത്വം എന്നിവയെ കുറിച്ചുള്ള യാഥാർത്ഥ്യബോധം സ്ഥാപിക്കണം.
അവസാനവാക്ക്: രാഷ്ട്രീയവും സംവാദവുമാണ് ഭാവിയുടെ മാർഗരേഖ
ലണ്ടനിൽ നടന്ന റാലിയേയും അതിന്റെ പശ്ചാത്തലങ്ങളേയും ഭയത്തോടെ ഒഴിവാക്കാൻ ശ്രമിക്കേണ്ട. അവ, അധികാരത്തിന്റെയും പ്രതിനിധാനത്തിന്റെയും അഭാവം ഉത്ഭവിപ്പിക്കുന്ന പ്രതിസന്ധികളെയാണ് വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്. അതെസമയം അവ, ഒരു രാഷ്ട്രീയ പുനഃചിന്തനത്തിനും, പൊതുസമൂഹത്തെ നവീകരിക്കുന്നതിനുമുള്ള അവസരവുമാണ്.
നാം സംസാരിക്കുന്നുവോ എന്നതല്ല പ്രശ്നം; സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കാമോ എന്നതാണത്.
(ഈ ലേഖനം സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ നിരീക്ഷണത്തിന്റെ ഭാഗമായെഴുതപ്പെട്ടതാണ്. ലേഖകന്റെ അഭിപ്രായങ്ങൾ പത്രത്തിന്റെ ഔദ്യോഗിക നിലപാടല്ല.)
