നിരാശയുടെ കരികടലിൽ മുങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ലെബനോണിനായി ശക്തമായ സമാധാന–പൊരുത്ത ആഹ്വാനവുമായി പോപ്പ് ലിയോ പതിനാലാമൻ. ബെയ്റൂട്ടിന്റെ കിഴക്കൻ കുന്നുകളിൽ ബാബ്ദയിലെ പ്രസിഡന്റിന്റെ ഭവനത്തിൽ നടന്ന പ്രസംഗം, അശാന്തിയും അസ്ഥിരതയും നിറഞ്ഞ ഒരു രാഷ്ട്രത്തിന്റെ മനസ്സിലേക്ക് നേരെയെത്തിയ കുത്തൊഴുക്ക് പോലെ.
“സമാധാനം വരുത്തുന്നവർ ഭാഗ്യവാന്മാർ.” യേശുവിന്റെ ഈ വാക്യം ആവർത്തിച്ചുകൊണ്ട് സംസാരമാരംഭിച്ച പോപ്പ്, ലെബനോണിലെ നേതാക്കളോട് കർശനമായ ഒരു അഭ്യർത്ഥന ഉയർത്തി — സമാധാനം എല്ലാറ്റിനുമപ്പുറം മുൻതൂക്കം നേടണം.
സമാധാനം: ആഡംബരം അല്ല — ദൈനംദിന പ്രതിബദ്ധത
സമാധാനം സ്വപ്നമല്ല, ഒരു ദിനചര്യയാണ് — “ഒരു ദാനം കൂടിയും ഒരു പ്രവൃത്തിയും കൂടിയും”. അതിനായി നേതാക്കളും സ്ഥാപനങ്ങളും തങ്ങളുടെ വിഭാഗീയ വലയങ്ങളിൽനിന്ന് പുറത്തേക്ക് വരണമെന്നും, പൊതു ഭദ്രതയെ പാർട്ടി താൽപര്യങ്ങൾക്ക് മുകളിലെത്തിക്കണമെന്നും പോപ്പ് ആവശ്യപ്പെട്ടു.
ആർത്ഥിക തകർച്ചയിൽ നിന്ന് സാമൂഹിക വിഭജനത്തോളം, ലെബനോണിന് നേരിടേണ്ടി വന്ന ദുരന്തങ്ങളെ അദ്ദേഹം തുറന്നുപറഞ്ഞു. “കൊല്ലുന്ന ഒരു സാമ്പത്തികം”, “തിരിച്ചറിയലുകളെ ആയുധമാക്കുന്ന സാമൂഹിക പ്രവണതകൾ” അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകൾ വസ്തുതാപരവുമായിരുന്നു.
യുവാക്കളും സ്ത്രീകളും: പ്രത്യാശയുടെ പുതുജ്വാല
പ്രത്യാശയുടെ ഭാഷ സംസാരിക്കാൻ യുവാക്കളോട് അഭ്യർത്ഥിച്ച പോപ്പ്, കഴിയുന്നവർ നാട്ടിൽതന്നെ തുടരണം, മടങ്ങിയെത്താനും പുനർനിർമാണത്തിൽ പങ്കാളികളാകാനും ആഹ്വാനം ചെയ്തു.
സമാധാനനിർമാണത്തിലും സാമൂഹിക പുതുക്കലിലും സ്ത്രീകളും യുവാക്കളും വഹിക്കേണ്ട പങ്ക് അദ്ദേഹം പ്രത്യേകം ചൂണ്ടിക്കാട്ടി — രാജ്യത്തിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ നിന്നുള്ള പുനർജ്ജനത്തിന്റെ സൂചനകളായി.
ഏത് സാഹചര്യത്തിലാണീ സന്ദർശനം?
തുർക്കി സന്ദർശനത്തിന് പിന്നാലെ പാപ്പാ പദവി ഏറ്റെടുത്തശേഷം പോപ്പ് ലിയോയുടെ ആദ്യ വിദേശയാത്ര. 2025 നവംബർ 30-ന് ലെബനോണിലെത്തിയപ്പോൾ രാജ്യം അതിന്റെ ഏറ്റവും ദുർബലമായ അവസ്ഥയിലാണ് —
• തകർന്ന സമ്പദ്വ്യവസ്ഥ,
• രാഷ്ട്രീയ മൗനം,
• അതിർത്തിയിലെ യുദ്ധഭീഷണി,
• 2020-ലെ തുറമുഖ സ്ഫോടനത്തിന്റെ മുറിപാടുകൾ.
കൊടുങ്കാറ്റിന്റെ മധ്യേത്താണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഈ സന്ദർശനം — മറന്നുപോയ ഒരു ദേശത്തിന് ഒരു നൈതിക താങ്ങായി.
ഈ സന്ദേശത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം
ലോക കത്തോലിക്കാസഭയുടെ തലവനെന്ന നിലയിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകൾക്ക് അന്താരാഷ്ട്ര ശ്രദ്ധയുണ്ട്.
സംഘർഷഭീതിയിൽ തളർന്നിരിക്കുന്ന ഒരു രാജ്യത്തിന് രാഷ്ട്രീയ മനോവീര്യം ഉണർത്താനും ദേശീയ ഐക്യം പുതുക്കാനും ഇത് സഹായകരമാകാം.
മതത്തിന്റെ വ്യത്യാസങ്ങൾ മറികടന്ന്, എല്ലാ ലെബനീസ് പൗരന്മാരോടും ഉയർത്തിയ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭ്യർത്ഥന — പൊതു നന്മയ്ക്കായി ഒന്നിക്കണം — ആ ഭൂമിയിലെ സഹജീവിത പാരമ്പര്യത്തിന്റെ മൂല്യമാണ്. കൂടാതെ, തുറമുഖ സ്ഫോടന സ്മാരകത്തിലെ പ്രാർത്ഥനയും മാനസികാരോഗ്യ കേന്ദ്ര സന്ദർശനവും — ലെബനോണിന്റെ പൊതു ദുഃഖങ്ങളെയും നഷ്ടങ്ങളെയും ലോകസമക്ഷം ഉയർത്തിക്കാട്ടുന്ന ശക്തമായ പ്രതീകമാണ്.
പരിമിതികളും വിമർശനങ്ങളും
പോപ്പ് സമാധാനവും പൊരുത്തവും വാശിയോടെ മുന്നോട്ടുവെച്ചെങ്കിലും, ഹിസ്ബുള്ളാഹിന്റെ ആയുധവത്കരണം പോലുള്ള സൂക്ഷ്മ വിഷയങ്ങളെ ഒഴിവാക്കിയതിൽ ചിലർ നിരാശ പ്രകടിപ്പിച്ചേക്കാം. “നാട്ടിൽ തുടരുക” എന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭ്യർത്ഥന, ഉപജീവനവും സുരക്ഷയും നഷ്ടമായ ലക്ഷക്കണക്കിന് ലെബനീസുകാർക്ക് യാഥാർഥ്യത്തിന്റെ കഠിനതയിൽ നിന്നും വളരെ അകലത്ത് തോന്നാം. പ്രായോഗിക സഹായവും ഘടനാപരമായ മാറ്റവും കൂടിയില്ലെങ്കിൽ ആഹ്വാനം പ്രതീകാത്മകമായി മാറാനിടയുണ്ട്.
ജനങ്ങളും നേതാക്കളും: പ്രതികരണം എങ്ങനെയാണ്?
പ്രസിഡന്റും പ്രധാനമന്ത്രിയും വിവിധ മതനേതാക്കളുമെല്ലാം ചടങ്ങിൽ പങ്കെടുത്തത്, സന്ദേശത്തിന് ഔപചാരിക അംഗീകാരമെങ്കിലും ലഭിച്ചതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. മഴയും സുരക്ഷാഭീഷണിയും അവഗണിച്ച് സാധാരണ ജനങ്ങൾ — ക്രൈസ്തവരും മുസ്ലീങ്ങളും — പോപ്പിനെ വരവേറ്റത്, ഒറ്റ നിമിഷത്തെങ്കിലും പ്രത്യാശയുടെ വെളിച്ചം ആ ദേശം കണ്ടതിന്റെ തെളിവാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സന്ദർശനം മാനവിക സഹായത്തിനും സാമൂഹിക പരിഷ്കാരത്തിനും അന്താരാഷ്ട്ര ശ്രദ്ധ ആകർഷിക്കാനും സാധ്യതയുണ്ട്.
വഴിത്തിരിവാവുമോ ഈ സന്ദർശനം?
പോപ്പ് ലിയോയുടെ വിളി ലെബനോണിന് ഒരു തിക്കിലും തിരിയലുമാണ്.
രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കളും സിവിൽ സമൂഹവും ഈ ആഹ്വാനം പ്രവർത്തിയിലേക്ക് മാറ്റുമോ? പുനഃസംഘടനക്കും പൊരുത്തപ്പെടലിനും സാമൂഹിക നീതിനിർമാണത്തിനും അവർ മുൻഗണന നൽകുമെങ്കിൽ, ഇത് ഒരു ചരിത്ര തിരുമാറ്റമായി മാറാം. ഇല്ലെങ്കിൽ സമാധാനത്തിന്റെ ഈ വരികൾ ചരിത്രത്തിന്റെ പേജിൽ ഒരു പ്രതീകാത്മക കുറിപ്പായി മാത്രം ബാക്കിയാവും.