ന്യൂസ് റൂം
പഴയ ഗുരുകുലവ്യവസ്ഥയുടെ അവസാന ഓര്മ്മപ്പതിപ്പുകള് പോലെയാണ് ഈ കഥ. ദീര്ഘകാലം പഠിച്ചും പരിശീലിച്ചും കഴിഞ്ഞു, എല്ലാ ശിഷ്യന്മാരോടും ഗുരു ഒരേ സന്ദേശം പങ്കുവച്ചു: “എല്ലാ ചോദ്യങ്ങള്ക്കുമുള്ള ഉത്തരങ്ങള് ഉള്ളിലുണ്ടാകുന്നു; അതു കണ്ടെത്തേണ്ടത് നിങ്ങളാണ്.”
എങ്കിലും ശിഷ്യര് വീണ്ടും വീണ്ടും ഗുരുവിനെ സമീപിച്ച് സംശയനിവൃത്തിയ്ക്കായി എത്തിച്ചേര്ന്നു. ഓരോ ചോദ്യംക്കും അദ്ദേഹം മറുപടി നല്കുമ്പോള് ശിഷ്യര് അതില് ആശ്രയപ്പെട്ടുപോകുകയാണെന്നും, ഇതിലൂടെ അവരുടെ സ്വയം വളര്ച്ച തടയപ്പെടുകയാണെന്നും ഗുരു തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
അവസാനം, ഒരു നിശ്ചയത്തിലേക്ക് ഗുരുവെത്തി. അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ തന്റെ കിടപ്പുമുറിയുടെ വാതിലില് ഒരു ബോര്ഡ് സ്ഥാപിച്ചു: “ഒരു ഉത്തരത്തിന് 100 സ്വര്ണ്ണ നാണയം.”
രണ്ടുദിവസം കഴിഞ്ഞ്, ഒരു ശിഷ്യന് നൂറ് നാണയം കൊടുത്ത് ചോദിച്ചു: “ഉത്തരം വാങ്ങാന് ഈ തുക അധികമല്ലേ?” ഗുരു നിലക്ക് മറുപടി പറഞ്ഞു: “അധികമാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല. ഒന്നാം ഉത്തരത്തിന് ഈ വില. ഇനി വീണ്ടും ഉത്തരം വേണമെങ്കില് നൂറ് നാണയം കൂടി വേണം. അല്ലെങ്കില് സ്വയം കണ്ടെത്തുക.”
അവസാനിപ്പോള്, ചോദ്യങ്ങള്ക്ക് ഉത്തരങ്ങള് തേടിയുള്ള യാത്ര ശിഷ്യന്മാരുടെ സ്വന്തമായി മാറി. അവർക്ക് അവരവരുടെ തിരിച്ചറിവിലേക്ക് എത്തുവാനായി തിരക്കിയ വഴികളിലൂടെയാണ് വളര്ച്ചയുടെ ബീജങ്ങള് വിതറിയത്.
ഗുരുക്കന്മാര് രണ്ടുവര്ഗമാണ്
ഒരുവര് ശിഷ്യരെ തന്റെ കൂടെ നിര്ത്തുന്നു; മറ്റൊരുവര് ശിഷ്യരെ സ്വന്തം കാലില് നിര്ത്തുന്നു.
ആദ്യവര്ഗം നമ്മെ നിര്ത്തിയിടും – പ്രായം കൂടും, കയ്യൊട്ടുമില്ലാതെ. രണ്ടാമത്തേതാണ് വളര്ച്ചയുടെ വഴി. സ്വന്തം ചിന്തകളും പരീക്ഷണങ്ങളുമായി മുന്നേറാന് അനുവദിക്കുന്നതും ആ വഴിയിലൂടെയാണ്.
അവരെല്ലാം പറന്നുപോകാന് സാധിക്കുന്നവര്. അവരുടെ കൂടെയിരിക്കുമ്പോള് മനസ്സില് പതിയെ തെളിയും – കഴിവുകള് ഉള്ളിലുണ്ട്, പരീക്ഷിക്കാനും പ്രയത്നിക്കാനും നമ്മളായിരിക്കണം തയ്യാറാവേണ്ടത്.
അവസാനമായി…
തനിവഴികള് രൂപപ്പെടുത്താന് നമുക്കും സാധിക്കട്ടെ. സ്വന്തം വഴിയിലൂടെ മുന്നേറാന് ഉള്ള ആത്മവിശ്വാസവും സ്വാതന്ത്ര്യവും നേടട്ടെ.