2025 സെപ്റ്റംബർ 13-ന് ലണ്ടൻ നഗരത്തിൽ നടന്ന വൻ പ്രതിഷേധം, ആധുനിക ബ്രിട്ടീഷ് രാഷ്ട്രീയത്തിലെ ഒരു പ്രധാന വഴിമാറലായി രൂപപ്പെടുകയാണ്. “Unite the Kingdom” എന്ന മുദ്രാവാക്യത്തിൽ സംഘടിപ്പിച്ച റാലിക്ക് വലതുപക്ഷ നേതാവ് ടോമി റോബിൻസൺ നേതൃത്വം നൽകി. 1.1 ലക്ഷം മുതൽ 1.5 ലക്ഷം വരെ ആളുകൾ പങ്കെടുക്കുന്നതിൻ്റേയും 26 പൊലീസുകാർക്ക് പരിക്കേൽക്കുന്നതിന്റെയും റിപ്പോർട്ടുകൾ.
പൗരത്വവും ദേശസ്നേഹവും പ്രതിസന്ധിയിലാകുമ്പോൾ
കുടിയേറ്റം, ദേശീയ സുരക്ഷ, വാക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം, പൗരാവകാശങ്ങൾ — ഇതൊക്കെ വിഷയമാക്കി ഉയർന്ന ഈ പ്രതിഷേധം, പുതിയ രാഷ്ട്രീയ ഉണർവിന്റെ പ്രതീകമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ അതിനൊപ്പം, ഇതിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ വളരുന്ന വംശീയതയും വിഭജനവാദവും ഗുരുതരമായി അവലോകനം ചെയ്യേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്.
“രാജ്യത്തെ തിരികെ സ്വന്തമാക്കണം” എന്ന മുദ്രാവാക്യത്തിൽ കാണപ്പെടുന്ന ദേശീയത്വമുദ്ര, ചിലർക്ക് അഭിമാനമായി തോന്നുമ്പോൾ, മറ്റുചിലർക്കിത് ഭീഷണിയാകുന്നു. രാഷ്ട്രീയ ആശയമല്ലാതെയും മാനവികതയ്ക്കും വിദേശി വിരുദ്ധതയ്ക്കും ഇടയാക്കുന്ന ഈ തരത്തിലുള്ള പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ, ബ്രിട്ടനിലെ സാമൂഹിക നാളികേരത്തെ തന്നെ മാറ്റി എഴുതുന്നുവോ എന്നതിനെതിരെ ചിന്തിക്കേണ്ട സമയം എത്തിയിട്ടുണ്ട്.
ഇമിഗ്രേഷൻ: ചർച്ചാത്മകതയോ, വിദ്വേഷപ്രചരണമോ?
ഇമിഗ്രേഷൻ നയങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പൊതുജനത്തിന്റെ അസ്വസ്ഥത, ഇപ്പോൾ ഏകദേശം അനാസ്ഥയോടെ പരിഗണിക്കാവുന്നതല്ല. പ്രക്ഷോഭത്തിൽ പങ്കെടുത്തവരുടെ എണ്ണവും ശക്തിയും, ഭരണകൂടങ്ങൾക്കുള്ള വ്യക്തമായ സന്ദേശമാണ്. എന്നാൽ അതിനൊപ്പം, ഇമിഗ്രേഷന്റെ പേരിൽ വർഗീയ വിഷബോധം വളർത്തപ്പെടുന്നുവെന്ന ആശങ്കയും അവഗണിക്കാൻ കഴിയില്ല.
കൂടുതൽ കാര്യക്ഷമതയും സുതാര്യതയും വേണ്ടത് നിയമങ്ങളിലും ഭരണകൂട പ്രവർത്തനങ്ങളിലും മാത്രമല്ല, പൊതുചർച്ചകളിലും രാഷ്ട്രീയം കാണിക്കുന്ന നിലപാടുകളിലും കൂടിയാണ്.
സ്വാതന്ത്ര്യവും അതിന്റെ അതിരുകൾ
വാക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ പേരിൽ വിദ്വേഷപ്രസംഗങ്ങൾക്ക് വേദികൾ ഒരുക്കുന്ന പ്രവണതകൾ, ഉദ്ദേശിക്കുന്നതിനു വിപരീതമായി സ്വാതന്ത്ര്യത്തെയും ജനാധിപത്യത്തെയും തന്നെ അപകടത്തിലാക്കി മാറ്റുന്ന സാഹചര്യമുണ്ടാക്കുന്നു. “വാക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം ഭീകരതയുടെ മുഖം ആവേണ്ട” എന്നുള്ള തത്വത്തിൽ ഉറച്ചുനില്ക്കേണ്ടത് ഭരണകൂടത്തിന്റെ മാത്രമല്ല, സമൂഹം മുഴുവനുടെയും ഉത്തരവാദിത്തമാണ്.
സംവാദവും സഹവാസവുമാണ് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ മൂലധനം
സമൂഹം രണ്ട് മറവുപാളികളിലായി വിഭജിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അതിനെ പരസ്പര വിരോധത്തിലേക്ക് മാത്രമല്ല, വർഗീയ വിദ്വേഷത്തിലേക്കും അതിന്റെ മാറ്റുരുവായ അടിച്ചമർത്തലിലേക്കും നയിക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. ഈ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, ഭയത്തെയും അഭിമാനത്തെയും മിച്ചമായി വളർത്തുന്ന രാഷ്ട്രീയ പ്രചരണങ്ങൾക്കുപകരം, സംവാദവും മനുഷ്യത്വപരവും വിശകലനാത്മകവുമായ സമീപനങ്ങൾ മാത്രമേ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ അടിത്തറ സംരക്ഷിക്കാനാകൂ.
ലണ്ടനിൽ നടന്ന ഈ വലിയ പ്രക്ഷോഭം ഒരു നിമിഷാത്മക പ്രതികരണമല്ല, മറിച്ച്, ഒരു കൂടുതൽ ഗഹനമായ രാഷ്ട്രീയ ചിന്തയുടെയും വിപരീതശക്തികളുടെയും അടയാളം കൂടിയാകാം. അതേസമയം, ഇതിന്റെ കൂവലുകളും കൊട്ടിപ്പറയലുകളും പിന്നിലെ ചരിത്രബോധവുമാണ് വിശകലനം ചെയ്യേണ്ടത്.
“Unite the Kingdom” എന്ന മുദ്രാവാക്യം, വസ്തുതയിലേക്കോ ഭ്രമത്തിലേക്കോ നയിക്കുന്നതാണോ എന്നത്, ബ്രിട്ടനിൽ മാത്രമല്ല, ആഗോള രാഷ്ട്രീയത്തിൽ പോലും ചോദ്യങ്ങൾ ഉയർത്തുന്ന ഘട്ടത്തിലാണ്.
ആഖ്യാനത്തിന്റെ അന്തിമ രേഖ
ജനാധിപത്യത്തിൽ വിമത ശബ്ദങ്ങൾ എതിരല്ല; അവ സമൂഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യ സൂചനകളാണ്. അവയെ അവഗണിക്കുകയോ അടിച്ചമർക്കുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ, ഒരുനാടിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ദിശ സ്വയം പ്രശ്നത്തിലാകും. വ്യത്യസ്തകാഴ്ചപ്പാടുകൾക്ക് ഇടം നൽകുന്ന സംവാദശീലമാണ് യഥാർത്ഥ പ്രതിരോധം.
ഭയത്തെയും അഭിമാനത്തെയും അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള തീരുമാനം, ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ഭാവിയെ നിർവചിക്കുന്നതാകണം. അതിന് വേണ്ടത് ശക്തമായ ഭരണകൂടം മാത്രമല്ല വിസ്തൃതമായ മനസുമാണ്.
തുടരും…..